Joyce, Sigrid, Fabian en Renee maakten dit jaar – ieder voor zich – een bijzondere reis: van boventalligheid naar een nieuwe baan. Alle vier kijken ze met vertrouwen en energie vooruit, naar nieuwe uitdagingen en naar samenwerking met nieuwe collega’s. Maar hoe kijken zij terug op deze periode vol onzekerheid? Zij delen hun persoonlijke ervaringen die laten zien hoe motiverend en waardevol zo’n traject kan zijn.

Een periode van onrust, reflectie en berusting
De eerste reacties verschillen, maar onrust is een rode draad. Joyce benadrukte het belang van afscheid nemen van wat was en ook Sigrid voelde dat ze nog niet klaar was in haar oude rol. Renee ervoer de periode juist als een limbo: “Pas toen er weer perspectief kwam, kon ik de rust werkelijk waarderen.”

Wat helpt in een periode van verandering?
Voor Sigrid was het goed om bewust even vrij te nemen en daar echt ruimte voor te nemen. “In die periode heb ik ook goed nagedacht: werd ik nog echt blij van mijn functie?”. Daarna hielp het mij om een heel praktische aanpak te kiezen: “ik stelde wekelijks concrete doelen, kleine stappen zorgden voor beweging.” Ook Renee vond steun in het zoeken naar structuur: “bewust afspraken inplannen, dat voelde als regie pakken, in plaats van iets ondergaan,” vertelt ze.

Nieuwe inzichten: wie ben ik, wat wil ik, wat breng ik?
Gesprekken met loopbaan- en sollicitatiecoaches speelden voor allen een belangrijke rol. Joyce: “de gesprekken hielpen mij om mijn kwaliteiten opnieuw te zien. Daar ga je toch aan twijfelen bij boventalligheid”. Fabian vond gaandeweg berusting en vroeg zich af wat hij nu écht wilde in zijn volgende stap: ”de gesprekken zetten mij aan tot nadenken over de langere lijnen in mijn loopbaan en hielpen mij scherper te zien wie ik ben en wat ik wel of juist niet wilde.”

Positieve verrassingen tijdens het solliciteren
Allen haalden op hun manier energie uit het solliciteren, soms was het onverwacht leuk. Renée ontdekte hoe belangrijk het voor haar is om ergens aan bij te dragen, deze heroriëntatie verraste haar: “Ineens waren er zóveel opties die interessant waren — en met een beetje bijleren zou ik het nog kunnen ook!”. Sigrid werd vooral verrast door de kracht van openheid. Toen ze haar zoektocht deelde, bleek hoe bereid mensen waren om mee te denken. Die open houding bracht haar uiteindelijk bij haar nieuwe werkgever. Voor Fabian was elk gesprek een duidelijk startpunt om opnieuw na te denken over wat goed voelt: “alle sollicitatiegesprekken hebben, ongeacht de uitkomst, mij gestuurd naar waar ik uiteindelijk naar toe wilde.

Vooruitkijken: zin in de volgende stap
Alle vier kijken ze nu met vertrouwen en energie vooruit. De verhalen van Joyce, Sigrid, Fabian en Renee laten zien dat boventalligheid een spannende fase kan zijn, maar ook een bron van nieuwe inzichten, ontwikkeling en kansen. Hun trajecten zijn persoonlijk en verschillend, maar één ding hebben ze gemeen: ze vonden allemaal een nieuwe plek die beter past dan ze vooraf hadden kunnen bedenken.